Oostenrijkse vlag

Bos

Afgelopen zaterdag zijn Manon en ik met de tram naar het wintersportplaatsje Igls gegaan. We besloten terug de benenwagen te nemen en een wandelroute te volgen die in de buurt kwam van ons beginstation. Al gauw waren we de bordjes kwijt en zijn we op ons richtingsgevoel afgegaan. Zo kom je op de meest mooie plekjes van een bos. De wandeling werd wat langer dan gepland, maar zeker niet minder mooi!

De kop is eraf

Deze uitspraak is zowel van toepassing op mijn eerste berichtje op deze blog, als op de kip.
Na lang nagedacht te hebben over waar je midden in de stad een kip kunt vinden, heb ik toch maar besloten hem uit de diepvries te halen.
Vlees is hier (in Innsbruck) in de supermarkten vaak alleen in grote porties te verkrijgen, dus zijn Manon en ik op zoek gegaan naar iets wat je in kleinere porties in de diepvries kunt stoppen.
Dat is gelukt en omdat het er wel lekker uitzag hebben we er verder niet echt bij stil gestaan wat voor vlees het was.
Toen het eenmaal in de pan lag had ik al het vermoeden dat het wel eens kip kon zijn. Dit bleek na het geproeft te hebben ook het geval te zijn.
Zo komen we hier steeds weer voor interessante verassingen te staan.